تاریخچه‌ی خوشبختی

30 تیر 1397


کتاب امروز

تاریخچه‌ی خوشبختی خوشبختی چیست؟ همه‌ی ما هر یک به نوبه‌ی خودمان درکی از واژه‌ی خوشبختی داریم و مثلاً ممکن است که از یکدیگر بپرسیم که فلانی تو خوشبختی؟! اما آیا واقعا می‌توان معیارهای روشنی برای سنجش میزان خوشبختی افراد پیدا کرد؟ در این کتاب که امروز به شما معرفی می‌کنیم خوشبختی یک مفهوم تلقی شده که نویسنده ابتدا سعی در ارائه‌ی تعریفی از آن دارد و سپس در فصول مختلف به بررسی شناسایی، انداره‌گیری و داشتن یا نداشتن احساس خوشبختی و همچنین چگونگی کنار آمدن با تضاد میان اهدافمان و انواع چیزهایی که به ما احساس خوشبختی می‌دهند می‌پردازد. نیکلاس وایت در کتاب تاریخچه خوشبختی با گذری بر 2500 سال تفکر فلسفی درباره‌ی مفهوم خوشبختی، به ما نشان می‌دهد متفکران برجسته‌ی تاریخ فلسفه از یونان باستان تا امروز چگونه به این پرسش‌ها و پرسش‌هایی از این دست پرداخته‌اند و در این ضمن تلاش می‌کند تا پرسش از خوشبختی را به مسائلی مانند اخلاقی زیستن و فلسفه‌ی زندگی پیوند بزند.

چند سطر کتاب

نیچه از تفاوت میان «انسان‌های ضعیف و قوی» سخن می‌گوید: اساسی‌ترین آرزوی انسان ضعیف پایان گرفتن جنگی است که در وجودش برپاست و عین وجود اوست. خوشبختی در نظرش درست مثل یک داروی آرامبخش و شیوه‌ی تفکر آرامبخش (مثلاً تفکر اپیکوری یا مسیحی ) در اساس چیزی نیست جز آسودگی و بی‌دردسری و سیراب‌شدگی، و آن یگانگی واقعی با خویش، چیزی همچون «سَبَتِ سَبَتها»، به زبان زبان‌آور مقدس، آوگوستینوس که خود انسانی بود اینچنین. اما اگر ناهمسازی و جنگ در چنین طبعی خود مایه‌ی کشش و انگیزش بیشتری به زندگی شود _ و ار سوی دیگر، علاوه بر رانه‌های قوی و آشتی‌ناپذیر، استادی و چیره‌دسای بسزا در ستیزیدن با خویش، یعنی چیرگی بر نفس و فریفتن نفس، نیز در وجود کسی به ارث رسیده و پرورش یافته باشد _ آنگاه چنان مردان سحرآسایی پدید می‌آیند که پهنا و ژرفاشان را نتوان پیمود؛ چنان مردان پر رمز و رازی که برای پیروزی و اغواگری مقدر شده‌اند.

تاریخچه خوشبختی نیکلاس وایت ترجمه خشایار دیهیمی نشر گمان

کلیدر/ریحون



دیدگاه های شما