فلسفه ادبیات

10 اردیبهشت 1399


چرا بعضی از رمان‌ها و شعرها و نمایشنامه‌ها «اثر هنری» به شمار می‌آیند، اما بعضی نه؟ چه وقت یک متن مکتوب «ادبیات» می‌شود؟ و این چه معنا و اهمیتی به آن متن می‌دهد؟ چرا «ادبیات» برای ما مهم است؟ نقد ادبی، در شکل رایج خود، گاهی می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ دهد، اما رویکرد فلسفی امکان بررسی دقیق‌تر و رسیدن به بینش‌های عمیق‌تر دربارۀ ماهیت بنیادی ادبیات را فراهم می‌آورد.

این کتاب فصل اصلی دارد که به ترتیب عبارت‌اند از: هنر، ادبیات، نویسنده، مطالعه اثر ادبی، داستان، صدق و ارزش. 
به گفته لامارک مخاطبان کتابِ «فلسفه ادبیات» فقط علاقه مندان به فلسفه نیستند، بلکه منتقدان و همین طور خوانندگان عادی هم که به ادبیات علاقه‌مندند و ذوق دنبال کردن مسائلی ورای امور عادی و پیش پا افتاده را دارند، می‌توانند این کتاب را بخوانند. روشی که نویسنده در این کتاب در پیش گرفته، روش تحلیلی است و به طور مستقیم به مسائل فلسفی می‌پردازد، نه این که به دنبال تاریخ مسائل باشد.

چند سطر کتاب

نظریه‌های کلاسیک «محاکات»، که به یونان باستان بازمی‌گردند، بر رابطه‌ی میان اثر و عالم (یا «جهان») تمرکز دارند. همه‌ی هنرها، از جمله «شعر»، با محاکات یا «تقلید» از واقعیت مرتبط دانسته شده‌اند. هم افلاطون هم ارسطو معتقد بودند محاکات اصل راهنمای شعر است، گرچه همان‌طور که مشهور است، واکنش‌های متفاوتی در برابر این واقعیت داشتند. افلاطون معترض بود که صرفا از نمود، و نه واقعیت، تقلید می‌شود، اما ارسطو باور داشت تقلید می‌تواند مسئله‌ای کلی درباره‌ی رفتار بشر را روشن سازد.

ص95

📗فلسفه ادبیات، پیتر لامارک، نشر نو، 602صفحه، چاپ سوم 1398، قیمت: 90هزارتومان

▫️ t.me/klidar 



دیدگاه های شما