عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست

14 دی 1398


کتاب «عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست» نوشته‌ی مگان دیواین به موضوع از دست دادن عزیزان و چگونگی رویارویی با آن می‌پردازد. این کتاب باعث می‌شود تا نسبت به عشق، فقدان و دل‌شکستگی تجدید نظر کنید. مگان دیواین در این کتاب از تجربیات شخصی خود می‌گوید و بر اساس این تجربیات برای شما نحوه‌ی مواجهه با سوگواری را شرح می‌دهد. البته دیواین در این کتاب با تکیه بر فرهنگ مردم آمریکا صحبت می‌کند اما کلیت صحبتی که به دنبال انتقال آن است با فرهنگ ما نیز هم‌خوانی دارد.

این نویسنده سال‌ها به عنوان روان‌درمانگر خصوصی فعالیت داشت و به دیگران برای مواجهه با مشکلاتشان کمک می‌کرد تا اینکه همسر خود را از دست داد و متوجه شد که تمام نصایح و راهنمایی‌هایی که تا آن روز به بیماران ارائه می‌کرد کارآمد نبوده است؛ چرا که او تا آن زمان از غم و سوگواری هیچ نمی‌دانست و آن را از نزدیک لمس نکرده بود. او پس از مرگ همسرش با هزاران سوگوار همکاری داشت و از این طریق اطلاعات و تجربه‌ی زیادی در مواجهه با این معضل به دست آورد و حاصل تجربیات این دیدارها و نظریات وی، کتاب پیش رو است.

پشت جلد کتاب نوشته شده: «وقتی فقدانی دردناک یا اتفاقی تکان‌دهنده دنیای‌تان را تیره‌وتار می‌کند، اولین چیزی که باید بدانید این است: اندوهگسن شدن هیچ ایرادی ندارد. مگان دیواین می‌گوید: «اندوه همان عشق است در وحشی‌ترین و دردناک‌ترین شکل خود؛ واکنشی طبیعی و عاقلانه به از دست دادن.»
اما چرا فرهنگ ما اندوه را بیماری‌ای می‌داند که باید درمان شود، آن هم در سریع‌ترین زمان ممکن؟ در «عیبی ندارد حالت خوش نیست»، مگان دیواین رویکردی جدید و عمیق به تجربه‌ی اندوه و همچنین نحوه‌ی تلاش ما برای کسانی که مصیب دیده‌اند ارائه می‌دهد.»

چند سطر کتاب

اِرنرِیک مطاله‌ی تفکر مثبت را در طول بحران مالیِ اواسط دهه‌ی 2000 ادامه داد و اثر مخرب آن را بر کسانی که شغلشان و خانه‌هایشان و بازنشستگی‌شان را از دست داده بودند بررسی کرد. در مقابلِ فقر و دیگر پریشانی‌های مالی، به بسیاری از آن‌ها گفته شده بود که اخراج و از دست دادن خانه نعمت است و برای اینکه فردی واقعاً موفق باشد، باید به‌سادگی خودشان را باور داشته باشند و از خود نگرش مثبت نشان دهند. اگر به اندازه‌ی کافی باور داشته باشید، هر مانع خارجی ممکن است برطرف شود. به‌عنوان راهی برای سلب مسئولیت از شرکت‌های واقعی که مسبب بحران بودند، مثبت‌اندیشیِ اجباری تدبیری درخشان بود. اِرنریک می‌نویسد: «برای سرکوب کردن مخالفان چه راهی بهتر از اینکه به دردمندان بگوییم ایراد از نگرش خودشان است؟»

برای خفه کردنِ درد چه راهی بهتر از اینکه تقصیر را به گردن کسانی بیندازیم که درد را احساس می‌کنند؟
این نوع قانونِ لاپوشانی در مقابل شکایت، ناراحتی، یا تردید ریشه‌های عمیقی دارد. به‌عنوان راهی برای مقابله نکردن با عللِ واقعیِ فقر، خشونت، نابرابری، یا بی‌ثباتی، دولت‌ها و حاکمیت‌ها، در سرتاسر تاریخ، با ایجاد خوش‌بینی و سرکوب کردن تصویر دقیق از وضعیت، مخالفان خود را سرکوب کرده‌اند. در میان گذاشتن تردیدها یا ترس‌هایتان در مورد آنچه در جریان بود، ممکن بود شما را به کشتن بدهد یا باعث تبعیدتان بشود.
ص 60

عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست: مواجهه با اندوه و فقدان در فرهنگی که این‌ها را برنمی‌تابد، مگان دیواین، مترجمین: سید سارا ضرغامی و آرزو مومیوند، نشر میلکان، چاپ اول 1398، 240 صفحه، قیمت: 38 هزار تومان

عنوان اصلی: It's Ok That You're Not Ok: Meeting Grief and Loss in a Culture That Doesn't Understand
نام نویسنده: Megan Devine

▫️  t.me/klidar/)



دیدگاه های شما