ابوالعلاء معری و عمر خیام 

26 تیر 1398


بر زمین آهسته قدم بگذار...

#کتاب_امروز:
📘ابوالعلاء معری و عمر خیام 

#مهدی_کاکولی: سلام به همه! هر وقت کتاب تازه‌ای درباره #خیام برسه میاد در اولویت. این هفته هم یک کتاب تازه به دستمون رسیده که البته مقالاتش مربوط میشه به شصت هفتاد سال قبل! در واقع یک انتشارات رفته و تعدادی مقاله از آرشیو نشریات قدیمی که لابد توی انباری خونه‌اش داشته درآورده و در این کتاب منتشر کرده. در مجموع زحمت چندانی نکشیده و حتی یه ویراستاری هم انجام نداده. یک غلط‌‌نامه هم ته کتاب چسبونده! با همه‌ی این‌ها باز هم چند تا از مقالاتش که گویا جای دیگه منتشر نشدن به زحمتش می‌ارزه. مقاله اولی که عنوان کتاب هم هست «ابوالعلاء معری و عمر خیام» نام داره که من براتون بخش کوتاهی از اون رو انتخاب کردم. با هم می‌خونیم.


◀️#چند_سطر_کتاب 

آشکارترین عقیده‌ای که عمر خیام از ابوالعلا گرفته است عقیدۀ او در مورد صراحی و جام است و اینکه خاک این ظروف روزگاری جزئی از بدن انسان بوده و دوباره به جسد دیگری منتقل می‌شود، بنابراین رعایت آن‌ها واجب است. این حقیقت را خیام در رباعیات زیادی بیان داشته است که در ترجمه احمدصافی نجفی از رباعیات خیام، عدد آنها بیش از 14 رباعی می‌باشد. آیا تمام این‌ها سخن ابوالعلا نیست؟ آنجا که می‌گوید:

چه بسا مردمان متکبری که خاک شده‌اند 
و کوزه‌گران گل آنها را برای ساختن ظرف زیر لگد می‌کوبند
شاید ظرفی که از خاک درست می‌شود 
برای خوردن و آشامیدن مورد استفاده دیگران واقع شود
این ظرف‌ها از شهری به شهر دیگر حمل می‌شود، 
وای بر آنها که پس از خاک شدن به غربت دچار می‌گردند
بر زمین آهسته قدم بگذار 
که به نظر من 
جز انسان‌های خاک شده 
چیزی روی زمین نیست

https://t.me/klidar
🔹ابوالعلاء معری و عمر خیام و هفت مقاله دیگر/ حسین خدیو جم و جمعی از نویسندگان/ #نشر_شفیعی/ 160صفحه/ 24هزارتومان

*این مطلب در نشریه خیام‌نامه هم منتشر شده است.



دیدگاه های شما